Invent

Good cop, bad cop and, well, cops


Draaidagen worden soms te vol gepland en tegen de tijd dat de laatste filmlocatie wordt opgebouwd, kunnen de gemoederen behoorlijk zijn opgelopen. Regisseur en productieleider kunnen dan een old school tactiek toepassen uit jaren 80 actiefilms: de good cop/bad cop-routine.* Wel belangrijk om af te stemmen, want twee bad cops zorgen er misschien voor dat cast en crew gehoorzamen, maar niet vanuit een intrinsieke drive om een mooie film neer te zetten. Het leidt in het beste geval tot een groep werkslaven met een lage moraal en in het waarschijnlijkere geval, tot muiterij. Twee goeierikken daarentegen zorgen voor gezelligheid op de set, te lange pauzes en wanneer het even niet meezit zal het team haar eigen plan trekken.

Leiders van wat voor soort groep dan ook zullen getest worden door die groep. Dat is niets om bang voor te zijn, en ook niet kwaad bedoeld, maar gewoon een manier om te kijken of de leider het wel aankan. In een van onze korte films moesten de acteurs ‘s nachts in de gracht springen. Misschien was het slim geweest om dit een keer te oefenen bij zonlicht, maar de acteurs hadden er van tevoren veel zin in. Wel moesten we vaak herhalen dat Victor het zelf eerder had gedaan (niet helemaal waar) en dat de verhalen van tetanusprikken sterk overdreven waren.

Op het moment suprème, half één ‘s nachts, hadden we een lange dag op vijf verschillende locaties achter de rug, regende het pijpenstelen en moesten we slechts een paar uur later alweer de Thalys pakken. Dit alles droeg niet bij aan het enthousiasme van de acteurs om zichzelf van de Kloveniersburgwal te werpen. ‘Kunnen we niet doen alsof?’ Gelukkig was Merel de perfecte bad cop: ‘Gewoon doen. Dat is de afspraak en we hebben het vaak genoeg besproken.’ Die opmerking zou op zich een motivatie kunnen zijn voor een onenthousiaste sprong, maar het volstond niet.

Dan good cop Victor. ‘Weet je, we kunnen het suggereren, maar het wordt gewoon niet mooi. En verder lijkt het nu nog eng, maar als je het eenmaal gedaan hebt, wil je nog een keer.’ Ook dit nam de twijfel niet weg en dus leek alleen de leading by example-theorie nog beschikbaar: ‘Als je wilt doe ik het voor. Dan weet je ook dat je geen oude fietsen raakt. Hou m’n telefoon even vast.’ That did the trick. ‘Wacht, jij moet droog blijven, je bent de regisseur.’ Prima. En ergens wel jammer; was een leuk verhaal geweest.

 

*Een Good cop/Bad cop-opstelling geldt niet voor aanvaringen met de echte politie. Wanneer die je om half twee ‘s nachts vragen of de eigenaar van het pand dat je voor een filmscène met graffiti bespuit wel ervan weten, is het beter om zelfverzekerd en zonder trillende handen je visitekaartje te geven met een: ‘Uiteraard, Jan en Irine zijn vrienden, maar ze zijn al naar bed.’ Tip: als je nog je camera in de hand hebt, heb dan de tegenwoordigheid van geest om het gesprek op te nemen.

Comments are closed.

Vimeo

Twitter

Facebook

Scroll to top